Napapaisip

Minsan, napapaisip ako kung ano na nga ba ang gusto ko? Sa totoo lang gusto ko magkaron ng work na makakasustento sa akin hanggang sa tumanda ako. Gusto maging Ina. Gusto ko mag karon ng pamilya at asawa na maiintindihan ako. Gusto ko ng pamilya na susuportahan ako. Sa ngayon nalulungkot ako dahil minsan nararamdaman ko na minamaliit ako ng mga taong nakapaligid sa akin. Minamaliit nila ang mga desisyon na pinili ko. Ipinamumukha nila na mababaw lang ang gusto ko. Ang sa akin lang naman gusto ko ng simpleng buhay. Kung sa kanila indi sapat iyon edi sana wag na lang nilang insultuhin ang gusto ko sa buhay. Nakakalungkot kapag pinamumukha sayo na hindi mataas ang pangarap mo. Parang naiisip ko tuloy kahit kelan indi naman ako nang insulto ng pangarap o desisyon ng tao. Bakit kelangan na kapag nagkakasakitan ako ang pinagmumukhang indi marunong maisip? Siguro nga simple lang akong tao at simple lang ang gusto ko pero sana naman wag nyo laitin ang desisyon ko. Ganto kasi ako eh. Ganto ang gusto kong mundo. SIMPLE.